close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • PRAWA CZŁOWIEKA

  • Rada Praw Człowieka ONZ (United Nations Human Rights Council) jest organem pomocniczym Zgromadzenia Ogólnego NZ i najważniejszym organem ONZ, zajmującym się promocją i ochroną praw człowieka. Jej znaczenie polityczne w ostatnich latach rośnie. W 2006 r. zastąpiła działającą od 1946 r. Komisję Praw Człowieka (UN Commission on Human Rights).

     

    Rada składa się z 47 członków wybieranych na trzyletnią kadencję przez bezwzględną większość członków ZO NZ w bezpośrednim i tajnym głosowaniu. Co roku wymienia się 1/3 składu, zaś państwo zasiadające dwie kadencje nie może starać się o reelekcję. Polska była członkiem RPCz dwukrotnie: w latach 2006-2007 oraz w latach 2010-2013.

     

    W roku 2013 funkcję Przewodniczącego Rady pełnił Ambasador Remigiusz A. Henczel, Stały Przedstawiciel RP w Genewie. Obecnie podjęte zostały starania o ponowny wybór Polski do składu Rady na kadencję 2020-2022 r. (wybory odbędą się jesienią 2019 r.).

     

    Najważniejszym mechanizmem promocji i ochrony praw człowieka, którym dysponuje Rada, jest Powszechny Okresowy Przegląd Praw Człowieka (Universal Periodic Review, UPR). W jego ramach, wszystkie państwa ONZ poddawane są cyklicznej ocenie stanu przestrzegania praw człowieka. Polska została poddana procedurze przeglądowej po raz pierwszy w kwietniu 2008 r.  i po raz drugi - w maju 2012 r. W ramach trzeciego cyklu UPR Polska będzie poddana przeglądowi w pierwszej połowie 2017 r.

     

    Najważniejsze sesje: Rada Praw Człowieka spotyka się w trakcie 3 sesji regularnych w roku (marzec, czerwiec, wrzesień), trwających  łącznie ok. 10 tygodni. Główna sesja Rady, z tzw. segmentem wysokiego szczebla,  odbywa się w marcu. Uczestniczy w niej minister lub wiceminister spraw zagranicznych.

     

     

    Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka (United Nations High Commissioner for Human Rights), Zeid Ra’ad Al Hussein (Jordania), pełni funkcję od 1 września 2014 r. Jest najwyższym urzędnikiem w sekretariacie ONZ (w randze zastępcy SG), zajmującym się ochroną i promocją praw człowieka. Urząd Wysokiego Komisarza został powołany w 1993 r. na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 48/141. Wysoki Komisarz wypełnia swoje zadania przy pomocy Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka (Office of the UN High Commissioner for Human Rights, OHCHR). Budżet OHCHR jest finansowany w 40% z regularnego budżetu ONZ, a w 60% z dobrowolnych wpłat państw członkowskich.

     

    Polska regularnie przekazuje wpłaty dobrowolne do budżetu OHCHR, w tym na Misję NZ Monitorującą Prawa Człowieka na Ukrainie (United Nations Human Rights Monitoring Mission).

     

    Ciała traktatowe (Treaty Bodies): to 10 komitetów, składających się z niezależnych ekspertów w obszarze praw człowieka. Komitety działają w strukturach OHCHR i monitorują implementację najważniejszych międzynarodowych konwencji dot. praw człowieka. Obecnie funkcjonują następujące komitety: Komitet Praw Człowieka (CCPR); Komitet Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (CESCR) – od 2013 r. w skład Komitetu wchodzi prof. Zdzisław Kędzia; Komitet ds. Eliminacji Dyskryminacji Rasowej (CERD); Komitet ds. Eliminacji Dyskryminacji wobec Kobiet (CEDAW); Komitet ds. Tortur (CAT); Komitet Praw Dziecka (CRC); Komitet ds. Migrujących Pracowników (CMW); Komitet Praw Osób Niepełnosprawnych (CRPD); Komitet ds. Wymuszonych Zaginięć (CED); Podkomitet ds. zapobiegania torturom i innemu okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu (SPT).

     

    Procedury specjalne (Special Procedures): obecnie istnieje 14 krajowych i 41 tematycznych procedur, które mają za zadanie zapoznawać się ze stanem przestrzegania praw człowieka w obszarze ich kompetencji, sporządzać cykliczne raporty przedstawiane na forum Rady oraz uczestniczyć w debatach, tzw. dialogach interaktywnych (interactive dialogues) lub briefingach, organizowanych w trakcie sesji Rady. Mandaty procedur specjalnych Rady Praw Człowieka są obsadzane przez niezależnych ekspertów o uznanym dorobku naukowym.

     

    Procedury krajowe: (1) Białoruś, (2) Kambodża, (3) Republika Środkowoafrykańska, (4) Wybrzeże Kości Słoniowej, (5) Korea Pn., (6) Erytrea, (7) Haiti, (8) Iran, (9) Mali, (10) Mjanma, (11) Somalia, (12) Sudan, (13) Syria, (14) OPT.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: